ตอนที่ 167 จัดหาชุดป้องกันความหนาวมาชุดหนึ่ง

“ท่านแม่ของเจ้าเกือบจะได้ดื่มจนอิ่มแล้ว น้ำแกงเก่าเก็บแรมปีในถังตรงริมกำแพงลานบ้านนั่นน่ะ”

เสวี่ยเช่อหย่วนพลันได้สติทันที เขารีบยกมือปิดชามพลางขยับถอยไปด้านหลัง

“เวลาทานข้าวอย่าพูดเรื่องนี้สิขอรับ”

“เมื่อครู่มิใช่เจ้ายังถามอยู่หรือ”

“ข้านึกว่าเป็นการวิวาทลงไม้ลงมือ ใครจะไปรู้ว่าพวกท่านจะไปมุงดูเรื่องครึกครื้นพรรค์นั้นกัน”

ซูเมิ่งจู๋คีบซี่โครงหมูขึ้นมา 1 ชิ้น

“เจ้าไม่ได้ไปน่ะถูกแล้ว หากไปล่ะก็ คืนนี้แม้แต่วุ้นเส้นเจ้าก็คงกินไม่ลง”

เสวี่ยเช่อหย่วนก้มหน้าก้มตาพุ้ยข้าว ผ่านไปชั่วครู่ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากอีก

“ท่านพ่อย้ายฟืนกลับมาหรือยังขอรับ”

“ย้ายแล้ว ไม่ได้ย้ายกลับไปทั้งหมดหรอก ท่านพ่อของเจ้าไม่ยินดีจะให้ตระกูลซุนคอยสูบเลือดสูบเนื้ออีกต่อไปแล้ว เห็นว่าที่ท่านแม่ของเจ้าย้ายฟืนไปนั้น จุดประสงค์หลักก็คืออยากให้ท่านพ่อของเจ้าย้ายไปอยู่ที่ตระกูลซุน”