ตอนที่ 165 ของไม่กี่อัฐ แต่นางดีใจไปนาน

เสวี่ยเยี่ยนลุกขึ้นเปิดม่านออก

ซูเมิ่งจู๋มองตามช่องว่างออกไป เห็นเสวี่ยเช่อหานสวมเกราะขี่ม้ามาหยุดอยู่หน้าเพิง

เสวี่ยเช่อหานพลิกตัวลงจากม้า เท้าเหยียบลงบนผืนดินที่แข็งตัวด้วยความหนาวเหน็บ ส่งเสียงทึบหนักเบา ๆ

ร่างสูงใหญ่ยืนอยู่นอกเพิง บดบังแสงสว่างไปเกือบครึ่งหนึ่ง

เสวี่ยเช่อหย่วนรีบกลืนหมั่นโถวในปากลงคอ

“พี่ใหญ่ ท่านมาได้อย่างไร”

เสวี่ยเช่อหานหันไปมองซูเมิ่งจู๋ก่อน

“ข้าผ่านมาแถวนี้”

“ท่านมิได้อยู่ที่กองรักษาการณ์หรอกหรือ”

ซูเมิ่งจู๋รินชาแก่ถ้วยหนึ่ง แล้วยัดใส่มือเขาโดยตรง