ตอนที่ 163 เขากลับไปคนเดียวหรือ?

พอขนของชุดนี้ขึ้นรถ ซาลาเปาที่นำมาก็พร่องไปเกินครึ่ง

พวกเสวี่ยเยี่ยนสองสามคนกำลังง่วนอยู่กับการห่อใบก่อของ

ชายชรากลับยังไม่ผละไปจากข้างโต๊ะ เขายกไหใส่น้ำมันพริกขึ้นมาดู พลางยื่นจมูกไปดม

“ภรรยาซู น้ำมันพริกของเจ้านี้ขายหรือไม่”

“ขายเจ้าค่ะ จินละ 500 เหรียญทองแดงใหญ่”

“เอาให้ข้าสิบจิน”

เสวี่ยเยี่ยนหันขวับไปมองซูเมิ่งจู๋

วันนี้พวกเขานำน้ำมันพริกมาเพียงสิบจินเท่านั้น หากขายให้คาราวานพ่อค้ากลุ่มนี้จนหมด แขกที่มาทีหลัง บะหมี่น้ำคงขาดรสชาติไป

ซูเมิ่งจู๋เพิ่งจะอ้าปาก อีกฟากหนึ่งของถนนหลวงพลันมีคนมาเพิ่มอีกเจ็ดแปดคน

คนเหล่านั้นบ้างก็ขี่ม้า บ้างก็ขับเกวียน พากันหยุดลงตรงหน้าเพิงค้าขาย