เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
รถม้าของพวกเย่เหล่าซานแล่นไกลออกไป
เสวี่ยเยี่ยนอดกล่าวไม่ได้ว่า “นึกไม่ถึงว่าทำขนมไหว้พระจันทร์จะหาเงินได้มากเพียงนี้”
“ยามนี้เพียงแค่ประจวบเหมาะกับเทศกาลไหว้พระจันทร์ ทุกคนอยากลิ้มลองของแปลกใหม่ จึงยังไม่นับว่าหาเงินได้อะไรกัน”
“เช่นนี้ยังไม่เรียกว่าหาเงินได้อีกหรือ” เสวี่ยเยี่ยนชี้ไปที่สมุดบัญชี “หักค่าแป้ง น้ำตาล น้ำมัน และฟืนออกไปแล้ว อย่างน้อยก็ยังเหลือกำไรอยู่ไม่น้อย”
เสวี่ยเช่อหย่วนขยับเข้ามาใกล้ทันที
“เช่นนั้นพรุ่งนี้ก็ทำกินเองอีกสักสองสามเตาสิ”
เสวี่ยเยี่ยนจ้องเขาตาเขียว
“ฝันไปเถิด”
“ข้าก็มิได้บอกว่าจะกินทั้งหมดเสียหน่อย แบ่งให้ข้าสักสองสามชิ้นก็พอแล้ว”
“สองสามชิ้นรึ” เสวี่ยเยี่ยนแค่นหัวเราะ “วันนี้เจ้ากินขนมไหว้พระจันทร์ไปตั้งห้าชิ้นแล้ว พรุ่งนี้ห้ามแตะต้องขนมไหว้พระจันทร์อีก และใครก็ห้ามให้เขาทั้งนั้น”