ตอนที่ 143 พวกมันต้องพลัดพรากยามตาย เจ้าทำใจได้หรือ?

ทั้งสองเก็บป้ายทองแดงให้เรียบร้อย แล้วกลับคืนสู่ถนนอีกครา

เสวี่ยเช่อหานชี้ไปยังทิศเหนือ “พวกเราไปซื้อสมุนไพรกันเถอะ”

“ซื้อให้แพทย์ทหารเคอรึ?”

“อืม ทางเหนือของเมืองเฟิ่งหยางมีตลาดค้าส่งสมุนไพรแห่งหนึ่ง สมุนไพรจากหลายจวนมณฑลใกล้เคียงล้วนหมุนเวียนอยู่ที่นั่น ท่านผู้เฒ่าเคอบอกว่าหากพวกเรามาเมืองเฟิ่งหยาง ให้ช่วยจับตาดูตัวยาสองสามขนานแทนเขา”

ซูเมิ่งจู๋พยักหน้า

พวกเขาอ้อมออกจากปากทางทิศเหนือของตลาด

เดินไปได้ราวครึ่งเค่อ ก็ได้กลิ่นสมุนไพรเข้มข้นโชยมา

ยังไม่ทันได้ก้าวเข้าตลาด ก็แลเห็นริมทางวางเข่งไม้ไผ่เรียงรายอยู่เต็มไปหมด

ในเข่งมีทั้งลำต้นใต้ดิน ใบไม้ ผลไม้ที่ตากแห้งแล้ว และยังมีสมุนไพรสดที่เพิ่งขุดขึ้นมาจากดินและยังมีคราบโคลนติดอยู่

พ่อค้าสมุนไพรจับกลุ่มกันสองสามคนนั่งยอง ๆ คัดเลือกสินค้าอยู่บนพื้น