กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสวี่ยเช่อหย่วนก้มมองเนื้อวัวในชาม แล้วเงยหน้ามองเสวี่ยเยี่ยน เอ่ยอย่างจริงจังยิ่ง “พี่สาว วันหน้าท่านนำเนื้อวัวกลับมาให้มากขึ้นอีกหน่อยนะ”
เสวี่ยเยี่ยนถูกเย้าจนหัวเราะ
“ได้ รอข้ากลับเมืองบริวารคราวหน้า จะซื้อมาอีกสักหน่อย”
“ซื้อให้มากหน่อย เสี่ยวเตาก็ชอบกิน”
เสี่ยวเตาได้ยินชื่อตนเอง ก็พยักหน้าทันที
“ยังมีเนื้อวัวตากแห้งด้วย”
“พวกเจ้าสองคนช่างไม่เกรงใจเอาเสียเลย” ซูเมิ่งจู๋เหลือบมองเขาปราดหนึ่ง
“ข้าทำงานชดใช้ได้”
“เจ้ารักษาแผลให้หายดีก่อนค่อยว่ากัน”
ทุกคนพูดคุยหัวเราะ ครึกครื้นราวกับเทศกาลปีใหม่