ตอนที่ 98 กล้องส่องทางไกล

ซูเมิ่งจู๋ใช้ตะหลิวพลิกมันฝรั่งไปมา

“ในเมื่อพวกเราจ้างคนมาทำงาน ก็ย่อมไม่อาจตระหนี่ถี่เหนียวเรื่องอาหารการกินได้”

“พวกเขากินอิ่มแล้ว งานในมือจึงจะทำได้อย่างประณีตถี่ถ้วน”

เหตุผลข้อนี้เสวี่ยหนิงไม่เคยได้ยินมาก่อน

นางรู้เพียงว่าท่านแม่มักกล่าวอยู่เสมอ ว่าคนรับจ้างทำงานจะกินอะไรกันก็เหมือนกันทั้งนั้น ขอเพียงอิ่มท้องได้ก็ดีถมไปแล้ว

ทว่าผู้คนที่มาทำงานให้ตระกูลเสวี่ยในช่วงไม่กี่วันมานี้ กลับขยันขันแข็งทุ่มเทแรงกายแข่งขันกันจริง ๆ

อีกด้านหนึ่ง โม่เสี่ยวเหย่และเฝิงลิ่วได้ลากท่อนไม้รุ่นแรกกลับลงมาจากบนเขาแล้ว

ทั้งสองคนล้วนเลือกไม้ท่อนตรงขนาดหนาเท่าท่อนแขน

กิ่งไม้ถูกเหลาออก ด้านล่างฟันให้เป็นมุมแหลม แล้วจึงตอกลงไปในพื้นดินตรงมุมลานบ้านทีละท่อน

ลานบ้านของตระกูลเสวี่ยด้านหนึ่งอยู่ติดกับตระกูลเฝิง