ตอนที่ 34 ข้ากับหมาป่าเถื่อนบ้านข้า ขาดคุณธรรมทั้งห้าธาตุ ดวงชะตาโหดเหี้ยม

เสวี่ยเช่อหานคลายข้อมือ แพทย์ทหารชราสองเท้าแตะพื้น ถอยหลังติดต่อกันถึงสามก้าวจึงทรงกายมั่น

ตาเฒ่าจัดผ้าโพกศีรษะรูปสี่เหลี่ยมขาด ๆ ที่เอียงกะเท่เร่ให้ตรง หนวดเครากระดิกชี้ชันด้วยความโมโห

“เสวี่ยเช่อหาน ไอ้ลูกกระต่ายน้อย หวงต้าเหยาตายอย่างมีเงื่อนงำ ผู้ใหญ่บ้านกำลังรอเฒ่าชราผู้นี้ไปชันสูตรพลิกศพ เจ้าจับข้ามายังที่รกร้างแห่งนี้ทำอะไรกัน”

เสวี่ยเช่อหานไม่ส่งเสียง

ล้วงเอาห่อใบก่อห่อหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ

แกะใบก่อที่ห่อหุ้มด้านนอกออก เผยให้เห็นแผ่นแป้งม้วนที่อยู่ด้านใน

กลิ่นหอมกรุ่นเกรียมน้ำมันของแผ่นแป้ง คละเคล้ากับซีอิ๊วแดงน้ำมันเข้มข้นของหมูพะโล้แดงพวยพุ่งเข้าปะทะใบหน้าของแพทย์ทหารชราตรง ๆ

เสียงด่าทอของตาเฒ่าพลันชะงักงัน ริ้วรอยตรงหางตาเบียดชิดจนกลายเป็นดอกเบญจมาศฤดูใบไม้ร่วงดอกหนึ่ง