กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ฟ่างสวมชุดคลุมยาวสีขาวดุจจันทร์ก้าวเข้ามาในร้าน
เสี่ยวเอ้อร์ในร้านกับเหล่าสตรีที่กำลังเลือกผ้าพากันหยุดมือ ด่านชายแดนหาดูคุณชายหน้าหยกได้ยากยิ่งนัก
เสิ่นเมิ่งเหยาเชิดคางขึ้นเล็กน้อย
“ท่านพี่ ข้ามาซื้อเสื้อผ้า บังเอิญพบว่าน้องสาวลูกพี่ลูกน้องก็อยู่ที่นี่ด้วย ชุดหรูฉวินชุดนี้ดูดีหรือไม่เจ้าคะ”
สายตาของลู่ฟ่างเลื่อนลงมอง
“ไร้รสนิยม”
เสี่ยวเอ้อร์ก้มหน้าดีดลูกคิด ทำเป็นไม่ได้ยิน
เสิ่นเมิ่งเหยาฝืนดึงรอยยิ้มขึ้นมา “เช่นนั้นท่านพี่คิดว่าสีอะไรกันดูดีหรือเจ้าคะ”
ลู่ฟ่าง “แม้กระทั่งสิ่งที่ตัวเองชอบยังตัดสินใจไม่ได้ เห็นได้ชัดว่าเจ้าคนนี้ไม่มีสมองไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง”
ในสมองของเสิ่นเมิ่งเหยาดังก้องขึ้นมาวูบหนึ่ง