กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่สะใภ้ตู้เจวียน” เสวี่ยหนิงขวางอยู่เบื้องหน้าซูเมิ่งจู๋แล้วฝืนใจเอ่ยตอบ “นี่คือพี่สะใภ้ของข้า”
“ถุย พี่สะใภ้อะไรกัน”
ตู้เจวียนถ่มน้ำลายคำหนึ่ง
“นังสารเลวที่ถูกเนรเทศมาเติมในกระโจมนางบำเรอค่าย ยังกล้าคิดว่าตนเองสูงส่งอีก ก็มีแต่เสวี่ยเช่อหานหมาป่าเถื่อนตัวนั้นนั่นแหละที่ไม่เลือกกิน พวกตระกูลเสวี่ยของพวกเจ้าเห็นเพศเมียหน่อยก็กวาดเข้าบ้านไปหมด”
หญิงชาวบ้านหลายคนข้าง ๆ เอามือปิดปากหัวเราะคิกคัก
ซูเมิ่งจู๋ไม่โกรธเคืองแม้แต่น้อย
“สุนัขดีไม่ขวางทาง ไสหัวไปให้พ้น ใบหน้าก็เหมือนหมั่นโถวลูกใหญ่ที่บานแตก บนตัวนอกจากก้นแล้วก็มีแต่เอว ฟันเหลืองปากเหม็นรักแร้ขึ้นสนิม พออ้าปากก็นึกว่าในปากเจ้าคือสถานที่เกิดคดีฆาตกรรม ที่ริษยาคนในกระโจมนางบำเรอค่าย ก็เพราะตัวเจ้าเองสู้พวกนางไม่ได้”