0017

⬢⬢⬢

ตอนที่ 17 หลิวเวยเวยผู้ถูกกดขี่

เย่ตงเห็นว่าตนส่งข้อความออกไปตั้งนานแล้วแต่ก็ยังไม่ได้รับข้อความตอบกลับ จึงไม่ได้สนใจอะไรอีก

อย่างไรเสียก็อยู่ในโรงเรียนเดียวกัน จะนัดเจอกันเป็นการส่วนตัวก็คงเป็นเรื่องง่ายมาก!

เขาหยิบนามบัตรของโจวหานยวิ่นขึ้นมาแล้วเพิ่มเป็นเพื่อนในวีแชทอย่างไม่ใส่ใจนัก บางทีอีกฝ่ายอาจจะหลับไปแล้ว รออยู่พักใหญ่ก็ยังไม่กดยอมรับคำขอ

มองดูเวลา ตอนนี้ก็สี่ทุ่มกว่าแล้ว ทว่าเมื่อเอนกายลงบนเตียงนุ่มหรูหรา กลับไม่มีความง่วงเลยแม้แต่น้อย

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตื่นเต้นเกินไป หรือกลัวว่าหลังจากตื่นนอนแล้วจะเป็นเพียงความฝัน เย่ตงจึงตกอยู่ในภวังค์มึนงงเช่นนี้ และไม่รู้ว่าหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่