เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 418: ทะเลสาบเงือก
ทัศนียภาพรอบด้านแปรเปลี่ยนจากเลือนรางจนค่อยๆ กระจ่างชัดเจน ใช้เวลาราวสองวินาที
จางหยวนชิงพบว่าตนเองกำลังยืนอยู่ภายในโถงขนาดใหญ่ที่ไม่คับแคบ ทว่าก็ไม่นับว่ากว้างขวางนัก ด้านหน้าตรงข้ามคือโพเดียมกล่าวสุนทรพจน์ ตรงกลางมีทางเดินปูพรมแดงทอดยาว สองฟากฝั่งเป็นม้านั่งยาวทำจากไม้
ผังห้องคล้ายคลึงกับโบสถ์คริสต์อยู่บ้าง เพียงแต่ด้านหลังโพเดียมไม่มีพระเยซูถูกตรึงอยู่บนไม้กางเขนเท่านั้น
บนโพเดียมมีชายชราผมแซมขาวผู้หนึ่งยืนตระหง่านอยู่ ด้านหลังของเขามีแถวของอาจารย์ยืนเรียงราย
และในเวลานี้ จางหยวนชิงกำลังยืนอยู่ตรงม้านั่งแถวแรกทางซ้ายมือ ขนาบข้างซ้ายขวาด้วยท่านหญิงอิ๋นเหยาและกุหลาบโลหิต
"โอ้ ให้ตายสิ!" ด้านหลังมีเสียงอันคุ้นเคยดังขึ้น "หยวนสื่อเทียนจุน นายก็มาเข้าชั้นเรียนขั้นสูงปีนี้ด้วยเหรอ?!"
"โอ้ ให้ตายสิ หยวนสื่อเทียนจุนนายก็อยู่ด้วยเหรอเนี่ย" ทางด้านซ้ายก็มีเสียงใสไพเราะของเด็กสาวดังขึ้นเช่นกัน
จางหยวนชิงกวาดสายตามองซ้ายขวา คนที่ยืนถัดจากท่านหญิงอิ๋นเหยาคือซุนเหมี่ยวเหมี่ยว คนที่ยืนถัดจากกุหลาบโลหิตคือจ้าวเฉิงหวง ครั้นหันกลับไปมองด้านหลัง ก็คือหยวนถิงที่ไม่ได้พบหน้ากันมาร่วมเดือน
"โอ้ ให้ตายสิ พวกนายสามคนก็อยู่ด้วยเหรอ..." จางหยวนชิงชิงฟ้องก่อนตามวิสัยคนพาล "ที่ไหนมีพวกนาย ที่นั่นต้องเกิดเรื่องวุ่นวายทุกที"