เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 413: ชักกริชเปิดเผยเจตนา
ความสนใจของทุกคนพลันละออกจากสามไอเทมระดับผู้ครอบครองในทันใด ต่างพากันหันไปมองโอโนะเดระ
ฟุรุโกริ มางัตสึรีบถามขึ้น "นายสูดปากทำไม บนนั้นเขียนอะไรไว้"
ในฐานะนักเชิดเพลิงชั้นยอด การศึกษาภาคบังคับเก้าปีของเขาผ่านพ้นมาด้วยการโดดเรียนและหลับในห้องเรียน กระทั่งเกือบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าตอนเรียนเคยมีวิชาภาษาจีน พอเห็นตัวอักษรจีนโบราณที่เรียงรายพรืดเต็มม้วนแผ่นไผ่ เขาก็รู้สึกวิงเวียนศีรษะขึ้นมาทันที
ระดับการศึกษาของพวกโกเบ อิจิโร่ย่อมเหนือกว่าฟุรุโกริ มางัตสึอย่างแน่นอน ทั้งยังมีคนที่จบจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง ทว่าก็อ่านเนื้อหาบนม้วนแผ่นไผ่ไม่ออกเช่นกัน
โอโนะเดระทอดสายตามองร่างโครงกระดูกด้วยความรู้สึกซับซ้อน "เขาคือสวี่ฝู และยังเป็นสุริยเทวีอามาเทราสึด้วย..."
คนของกลุ่มพันกระเรียนต่างพากันเงียบกริบ มีความจนใจชนิดที่ว่า 'เดาไว้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ แต่ก็ไม่อยากจะยอมรับความจริง'
โกเบ อิจิโร่เอ่ยเร่งด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "บนนั้นเขียนอะไรไว้บ้าง"
"นี่คืออัตชีวประวัติของสวี่ฝู ตามที่บันทึกไว้ในม้วนแผ่นไผ่ เขารับพระบรมราชโองการจากปฐมจักรพรรดิให้ออกทะเลมาหายาอายุวัฒนะ บนนั้นระบุว่า: 'ทะเลบูรพามีสมบัติล้ำเลิศ องค์มารดาหนี่วาเหลือทิ้งไว้เมื่อคราซ่อมแซมฟ้า สุริยันสิบดวงสถิตอยู่เบื้องบน หากได้มาจักมีชีวิตอมตะชั่วกาลนาน ยืนยาวทัดเทียมฟ้าดิน'" โอโนะเดระกล่าว