เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 408: ชิงสมบัติล่าถอย
ในเวลานี้เป็นเวลาสองทุ่มตรง เหล่าปีศาจล่อลวงที่คอยเฝ้าเวรยามอยู่ในคฤหาสน์ บ้างก็กำลังมั่วสุมเสพสุขกับสตรี บ้างก็กำลังร่ำสุรา ยังไม่มีใครเข้านอน
บ้างก็ถูกความเคลื่อนไหวจากการต่อสู้ดึงดูดความสนใจไปนานแล้ว จึงถืออาวุธวิ่งกรูกันออกจากห้อง บ้างก็เพิ่งมารู้สึกตัวว่ามีศัตรูบุกยามที่เอโดะเจี้ยนหาวส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ จึงเพิ่งวิ่งหน้าตื่นออกมาดูสถานการณ์ที่ลานบ้าน
"คนของทางการบุกมางั้นเหรอ มารดามันเถอะ สู้กับพวกมันให้รู้แล้วรู้รอดไป กำลังคนแค่นั้นของสาขาฉางชุน ยังคิดจะมากวาดล้างพวกเราอีกเหรอ"
"เชี่ย นั่นตัวอะไรน่ะ มนุษย์หมาป่าเหรอ"
"ก... กลิ่นอายช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน..."
เหล่าปีศาจล่อลวงที่เพิ่งวิ่งฮึกเหิมออกจากบ้านพุ่งเข้ามาในลาน ต่างพากันชะงักฝีเท้าลงโดยพร้อมเพรียง
แม้ว่ามนุษย์หมาป่าจะขาดแคลนทักษะอันทรงพลัง ทว่ากลิ่นอายพลังกลับเป็นเลเวล 5 ของแท้แน่นอน การจะสังหารปีศาจล่อลวงเลเวล 2 หรือเลเวล 3 ย่อมง่ายดายดั่งการบี้มดแมลงให้ตายคามือ
ภายใต้แสงจันทร์ มนุษย์หมาป่าก้าวย่างสี่เท้าประดุจติดปีกบิน แผ่นหลังอันกำยำกระเพื่อมไหวขึ้นลงตามจังหวะการวิ่ง พื้นดินที่กรงเล็บเหยียบย่ำผ่าน ล้วนจับตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็งขาวโพลนอย่างรวดเร็ว