เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 367: ได้รับไอเทม——หนูน้อยหมวกแดง
“มันมาแล้ว...”
น้าสาวขยับตัวเข้ามาแนบชิดข้างกายหลานชาย สองมือคว้าแขนของเขาไว้แน่น เม้มริมฝีปาก ร่างกายเกร็งไปทั้งตัว
ท่าทางแลดูพยายามเข้มแข็งสุดฤทธิ์ทว่าก็ยังคงหวาดกลัวอยู่ดี
“อย่ากลัวไปเลยครับ” จางหยวนชิงค่อยๆ แกะมือของน้าสาวออกอย่างนุ่มนวล พลางกำชับว่า: “น้าไปนั่งยองๆ หลบอยู่ข้างเตียงนะ อย่าไปรวมกลุ่มกับคนพวกนั้น”
คำพูดนี้เขาแฝงความเห็นแก่ตัวเอาไว้ หากมนุษย์หมาป่าพังประตูบุกเข้ามาในกระท่อมไม้ เป้าหมายแรกที่มันจะพุ่งเข้าใส่ย่อมต้องเป็นกลุ่มคนที่รวมตัวกันอยู่อย่างแน่นอน
เมื่อเป็นเช่นนี้ น้าสาวที่หลบอยู่อีกฝั่งหนึ่งก็จะปลอดภัย และแน่นอนว่าเขาก็จะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อขัดขวางไม่ให้มนุษย์หมาป่าทำร้ายคนธรรมดา
เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะมีกำลังความสามารถถึงเพียงนั้นหรือไม่... จางหยวนชิงลอบหัวเราะเยาะตัวเองในใจ
ไอเทมระดับผู้ครอบครอง แค่จะปกป้องน้าสาวเอาไว้ให้ได้ก็ต้องทุ่มเทสุดกำลังความสามารถแล้ว ในสภาวะร่างวิญญาณ กลเม็ดของเขามีอยู่อย่างจำกัด ความสามารถก็จำกัด ย่อมต้องถือว่าความปลอดภัยของคนในครอบครัวสำคัญที่สุด
เมื่อเห็นเจียงอวี้เอ๋อร์ยอมถอยไปขดตัวอยู่ข้างเตียงอย่างว่าง่าย จางหยวนชิงก็ยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากทำสัญญาณ “ชู่ว์” ด้วยความพึงพอใจ ข้อดีที่สุดของน้าสาวก็คือความว่าง่ายและเชื่อฟัง แม้ยามปกติจะชอบวางก้ามเป็นผู้ใหญ่ต่อหน้าเขา ทว่าในยามคับขันมีเรื่องจริงจัง เธอกลับเชื่อฟังเป็นอย่างดี