เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 336: ข้อพิพาท
“อย่าหนีนะ!”
เจียงจิงเว่ยคำรามต่ำๆ ออกมาคำหนึ่ง กำลังจะพุ่งเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยเพื่อกระโดดหน้าต่างไล่ล่าคนร้าย ทว่าตอนที่เฉียดผ่านตัวจางหยวนชิง ก็ถูกเขาคว้าจับตัวไว้หมับ
“เธอบินไม่ได้สักหน่อย จะตามไปหาพระแสงอะไรเล่า!” จางหยวนชิงเอ่ยอย่างหงุดหงิด
เด็กสาวผมแดงผู้มีหางตาเชิดขึ้นและเปี่ยมไปด้วยความฮึกเหิม เอียงคอขบคิดเล็กน้อย รู้สึกว่ามีเหตุผล จึงล้มเลิกความคิดที่จะไล่ล่า เอ่ยอย่างคับแค้นใจว่า
“ขี้ขลาดไร้ยางอายจริงๆ ดันบินได้ด้วย นี่พวกเราไม่ได้จัดพลซุ่มยิงไว้แถวนี้หรอกเหรอ”
เว่ยหยวนโจวในห้องพักผ่อนเดินออกมา ฝีเท้าซวนเซเล็กน้อย เอ่ยอย่างจนใจว่า
“ความเร็วระดับนั้น ต่อให้เป็นหน่วยสอดแนมก็เล็งไม่ถูกหรอกครับ เฮ้อ เป็นผมที่คำนวณพลาดไป คิดไม่ถึงว่าเขายังมีพรรคพวกอยู่อีก น่าจะเป็นผู้สื่อวิญญาณเหมือนกัน รูปร่างคล้ายผึ้งต่อแตน เป็นอสูรกู่สายความเร็วครับ”
“ไม่ใช่คุณหรอกครับ เป็นพวกเราเองที่คำนวณพลาด กวานหย่ามั่นใจเกินไป มาดูตอนนี้แล้ว ผู้ลอบโจมตีคนนั้นมีองค์กรหนุนหลังอยู่จริงๆ” จางหยวนชิงตอบปัดไปคำหนึ่งแล้วเอ่ยว่า
“รบกวนหัวหน้าเว่ยไปดูเพื่อนร่วมงานตรงทางเดินหน่อยครับ อย่าปล่อยให้เสียเวลาช่วยชีวิต”