เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 289: เคราะห์มรณะ
"อวี้เอ๋อร์กลับมาแล้วเหรอ... เจ้าตัวดีกำลังหมอบกราบพระอยู่ในห้องนอนน่ะ!"
ยายเองก็เป็นคนปากคอเราะร้ายเหมือนกัน
น้าเล็กส่งเสียง "อ้อ" ใสแจ๋วแว่วมา ไม่กี่วินาทีต่อมา ประตูห้องนอนก็ถูกผลักเปิดออกดัง "โครม" อย่างป่าเถื่อน
ลำโพงเอลวิสหยุดการขับร้องบทเพลงสรรเสริญ "งาม งาม งาม" ลงในทันที
จางหยวนชิงที่นอนราบอยู่บนเตียงเอียงคอ มองไปยังหน้าประตู ก็เห็นน้าเล็กที่ไม่ได้เจอกันหลายวัน เรือนผมที่ดูแลมาเป็นอย่างดีปล่อยสยายดูพองฟูเล็กน้อย ปลายผมดัดลอน ขับเน้นใบหน้ากลมมนเล็กๆ ให้น่ามอง
เธอสวมกางเกงลำลองเอวสูงสีเบจ เสื้อยืดสีขาวลายพิมพ์แขนสามส่วน รองเท้าแตะส้นแบน สะพายกระเป๋าใบกะทัดรัดสีดำไว้บนไหล่
แม้จะมีวัยสูงถึง 25 ปีแล้ว ทว่ากลับแต่งตัวออกมาให้ความรู้สึกเหมือนเด็กสาวข้างบ้านได้อย่างน่าอัศจรรย์
น้าเล็กยืนพินิจมองอยู่หน้าประตูไม่กี่วินาที ก็กลอกตาบน สีหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ เอ่ยว่า:
"คนมีมลทิน!"