เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 282: คะแนน: สถิติสูงสุดใหม่ในประวัติศาสตร์
ตูม!
ความคิดของจางหยวนชิงพลันสับสนวุ่นวายในพริบตา ไม่มีเศษเสี้ยวความคิดใดที่เป็นปกติเลย อารมณ์แห่งการเข่นฆ่า ดุร้ายโหดเหี้ยม และกระหายสงครามเอ่อล้นเต็มหัวใจ
ในดวงตาของเขาสว่างวาบด้วยอักขระยันต์อันบิดเบี้ยวสีแดงฉาน เบ้าตามีความมืดมิดพลุ่งพล่าน ผิวหนังรอบดวงตาปูดนูนเป็นริ้วรอยเส้นบางสีดำรูปสายฟ้า
ทั้งที่เขาเป็นเทพท่องราตรีแท้ๆ ทว่ากลับมีแนวโน้มที่จะกลายสภาพเป็นปีศาจล่อลวง
เขาอ้าปากกว้างด้วยความเจ็บปวดทรมาน อยากจะกรีดร้องโหยหวน อยากจะร้องขอความช่วยเหลือ แบกรับความเจ็บปวดรวดร้าวดั่งจิตวิญญาณถูกฉีกกระชาก
ในตอนที่จางหยวนชิงรู้สึกว่าตนเองมาถึงขีดจำกัด ร่างกายและจิตวิญญาณกำลังจะ 'ระเบิด' ออกนั้น เขาก็ได้ยินเสียงหายใจหอบค่อนข้างหนักหน่วงของแม่เฒ่าดังขึ้นในสมอง ราวกับเพิ่งจะดิ้นรนหลุดพ้นออกมาจากสภาวะอันน่าสะพรึงกลัวบางอย่าง
วินาทีต่อมา รอยประทับสุริยันที่หน้าผากของเขาก็แผ่ความร้อนลวกระอุ ลำแสงสีทองอันกระจ่างใสบริสุทธิ์สายหนึ่งส่องสว่างทะลวงทำลายความมืดมิดในทะเลรับรู้ สติสัมปชัญญะที่สับสนวุ่นวายและบ้าคลั่งจึงสงบลงได้ มลทินอันน่าสะพรึงกลัวบางอย่างถูกชำระล้างจนหมดสิ้น
แม่เฒ่าเองก็ถูกทำให้ตกใจจนมึนงงไปเหมือนกันงั้นเหรอ? หากเธอมาช้ากว่านี้อีกก้าวเดียว ฉันคงตายไปแล้ว ดวงตาคู่นั้นเมื่อครู่นี้มันคืออะไรกันแน่... จางหยวนชิงคิดด้วยความหวาดผวาที่ยังคงค้างคาอยู่ในใจ
นั่นคือตัวตนในระดับขั้นใดกัน?