เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 278: สองคมเฉือนคม
“ต๋อม~”
หยกโลหิตตกลงสู่สระโลหิต สาดกระเซ็นเป็นละอองน้ำ ก่อระลอกคลื่นกระเพื่อมไหว
นอกจากโค่วเป่ยเย่ว์ที่สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกแล้ว บรรดาสมาชิกค่ายผีภูเขาในที่นั้นต่างมีสีหน้าปีติยินดีอย่างบ้าคลั่ง แววตาเป็นประกายวาววับ
ตามคำบอกใบ้ภารกิจ ขอเพียงโยนหยกโลหิตลงไปหนึ่งชิ้น ก็สามารถอัญเชิญตัวตนในสระโลหิตออกมาได้ ซากศพแห้งยังน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนั้น ตัวตนสูงสุดตนนั้นย่อมมีแต่จะแข็งแกร่งยิ่งกว่า
ขอเพียงตัวตนในสระโลหิตปรากฏกายขึ้นมา คนของค่ายเทพภูเขาย่อมต้องตายตกไปอย่างไร้ข้อกังขา
หนึ่งวินาที สองวินาที สามวินาที... ระลอกคลื่นที่หยกโลหิตก่อขึ้นสลายหายไป สระโลหิตกลับคืนสู่ความสงบ ทว่าสัตว์ประหลาดกลับยังคงไม่ปรากฏกายขึ้นมาเสียที
สีหน้าของผู้คนในค่ายผีภูเขาแปรเปลี่ยนจากตื่นเต้นฮึกเหิมและยินดี กลายเป็นตื่นตะลึงงุนงง
เจ้าอ้วนน้อยใจหายวาบ ส่งเสียงร้องดังลั่น:
“ยังคงเป็นภาพลวงตา...”