เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 271: สยบมาร
พายุหมุนพัดพาวาโยหอบเอาหมอกหนาลอยหายไป ทัศนวิสัยพลันแจ่มชัดขึ้นในชั่วพริบตา
เวลานี้ ทุกคนจึงมองเห็นรูปร่างหน้าตาของสัตว์ประหลาดตนนั้นได้อย่างถนัดตา มันสูงราวสองเมตร ร่างกายแห้งเหี่ยวซูบผอม ราวกับเป็นซากศพแห้งกรังที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมาก็มิปาน
ลูกตาทั้งสองข้างของมันใหญ่โตกว่าคนทั่วไป มีเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำถักทอจนแดงฉาน ถลนโปนออกมานอกเบ้าตา ดูสยดสยองน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
อาอีที่ลอบโจมตีล้มเหลวกระพือปีกบาง กำลังคิดจะล่าถอยออกไป ทว่าสัตว์ประหลาดตนนั้นกลับยกมือขึ้นอย่างฉับพลัน คว้าจับกระบี่กระดูกที่ปักอยู่บนศีรษะไว้แน่น
“กร๊อบ!”
กระบี่กระดูกอันแข็งแกร่งถูกบีบจนหักสะบั้นด้วยมือเปล่า
อาอีส่งเสียงครางอึดอัดในลำคอ พลางเร่งความเร็วทะยานร่างสูงขึ้น พยายามทิ้งระยะห่าง เขาตระหนักดีว่าปีศาจล่อลวงในการต่อสู้ระยะประชิดนั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด ในระดับเหนือมนุษย์ ไม่มีสายอาชีพใดสามารถประมือสู้รบระยะประชิดกับปีศาจล่อลวงได้เลย
ส่วนในระดับปราชญ์ มีเพียงนักดาบผู้สังหารเด็ดขาดดุดัน และผู้ใช้เพลิงที่ครอบครองทักษะผู้พิโรธเท่านั้น จึงจะพอประมือวัดรอยเท้ากับจ้าวหมอกได้ นอกนั้นหาได้มีใครทำได้ไม่
ลูกตาทั้งสองข้างของซากศพแห้งกลอกขวับขึ้น มองจ้องอาอีที่บินสูงขึ้นไปเรื่อยๆ พลางสะบัดมือที่ถือเศษหนามกระดูกครึ่งท่อนเบาๆ