เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 219: ซวย
วันรุ่งขึ้น เวลาแปดโมงเช้า จางหยวนชิงนั่งรถแท็กซี่มุ่งหน้าสู่อาคารนานาชาติ (เชิงอรรถ 1)
สภาพการจราจรติดขัด รถแล่นไปข้างหน้าราวกับเต่าคลาน จางหยวนชิงส่งข้อความไปหาเสี่ยวหยวน บอกว่าพรุ่งนี้จะไปเยี่ยมที่โรงแรมไร้รอย
ตลอดสองวันที่ผ่านมาเขาเคยติดต่อเสี่ยวหยวน แต่ไม่ได้รับการตอบกลับ
จางหยวนชิงคาดเดาความคิดของเธอไม่ออก จึงไปขอคำชี้แนะจากผู้ชี้นำชีวิต และเล่าเรื่องการพนันของพวกเขาทั้งสองคนให้อีกฝ่ายฟัง
หลิงจวินบอกว่า มันก็ชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ตอนนี้นายคว้าแชมป์มาได้แล้ว เธอย่อมกลัวว่านายจะบุกไปหาถึงหน้าประตูบ้านพร้อมข้อเรียกร้องขอเปิดห้องหลับนอนน่ะสิ
จางหยวนชิงบอกว่า ถ้างั้น เธอก็กำลังเขินอายอยู่เหรอ?
หลิงจวินบอกว่า ไม่หรอก เธอคงกำลังรู้สึกลำบากใจอยู่มากกว่า
จางหยวนชิงบอกว่า เรื่องนี้ฉันรู้ดี ผู้หญิงมักจะเล่นตัวลังเลใจแบบผลักไสไล่ส่งแต่แท้จริงแล้วยินยอมทั้งนั้นแหละ
หลิงจวิน: ความหมายของฉันคือ เธอกำลังลำบากใจว่า ตอนที่นายบุกไปหาถึงหน้าประตูบ้าน เธอควรจะซัดนายให้ตายดีหรือไม่ต่างหาก