เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 211: จบสิ้นแล้ว
ค่ายกลงั้นเหรอ หนังตาของจ้าวเฉิงหวงกระตุกวูบ เมื่อเห็นค่ายกลที่สายน้ำและเปลวเพลิงพันเกี่ยวรัดกันก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง ด้วยความรอบรู้และประสบการณ์อันกว้างขวาง เขาแทบไม่ต้องคิด รีบวิ่งตะบึงออกไปนอกเขตน้ำและเพลิงทันที
ไม่อาจยอมให้ถูกกักขังอยู่ในค่ายกลเด็ดขาด
จ้าวเฉิงหวงเก็บตุ๊กตาดินเหนียวตัวน้อย กลายสภาพเป็นเงาติดตา เพียงไม่ถึงหนึ่งลมหายใจก็พุ่งทะยานมาถึงขอบค่ายกลน้ำเพลิง จากนั้นก็ชนเข้ากับกำแพงลมปราณที่มองไม่เห็นอย่างจัง
หึ่ง! หึ่ง! หึ่ง!
เขาเกร็งกล้ามเนื้อเอวและแผ่นหลังจนตึงเปรี๊ยะ แขนประหนึ่งก้านสูบขับเคลื่อนกำปั้น ระดมกระหน่ำทุบใส่กำแพงลมปราณอย่างรวดเร็วและถี่ระรัว
ภายใต้การทำลายล้างอันป่าเถื่อนรุนแรงที่สามารถทุบเหล็กกล้าให้แตกร้าวได้ กำแพงลมปราณกลับกระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่นดั่งผิวน้ำที่ซัดสาดอย่างรวดเร็วและถี่กระชั้น
สีหน้าของจ้าวเฉิงหวงเปลี่ยนไปเล็กน้อย เปลี่ยนจากหมัดเป็นกรงเล็บ เล็บมือแหลมคมสีดำสนิทกดแนบเข้ากับกำแพงลมปราณแล้วกรีดข่วนอย่างรุนแรง
ระลอกคลื่นบนกำแพงลมปราณยิ่งทวีความเร็วยิ่งขึ้น ทว่ากลับไร้ซึ่งสัญญาณของการพังทลายหรือแตกร้าวใดๆ ทั้งสิ้น
หัวใจของจ้าวเฉิงหวงดิ่งวูบ กรงเล็บอันแหลมคมของเขาสามารถเทียบเคียงได้กับไอเทมเจาะเกราะบางชิ้น ทว่ากลับไม่อาจทำอะไรปราการนี้ได้เลยแม้แต่น้อย