เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200: กฎการรายงานความผิด
มหาศักราชแห่งการรายงานความผิดงั้นเหรอ?
จางหยวนชิงนึกในใจ ห้าประมุขพันธมิตรยังรู้จักเล่นมุกพวกนี้ด้วยหรือนี่?
หลังจากบ่นอุบในใจเสร็จ เขาก็รีบครุ่นคิดถึงรูปแบบการเล่นของด่านนี้ในทันที ด่านแรกเป็นการทดสอบสติปัญญาและความสามารถในการปรับตัว หากไม่มีอะไรผิดพลาด ด่านที่สองก็น่าจะเน้นทดสอบพลังการต่อสู้อย่างแน่นอน
การแข่งขันบนเวทีประลองในครั้งนี้เป็นการจำลองดันเจี้ยนสังหารขนาดใหญ่ แก่นแท้ของดันเจี้ยนสังหารก็คือการเข่นฆ่า ซึ่งก็คือพลังการต่อสู้นั่นเอง
แต่ไอ้ "มหาศักราชแห่งการรายงานความผิด" นี่มันผีสางอะไรกัน ไม่สามารถเชื่อมโยงชื่อนี้เข้ากับการต่อสู้ได้เลยสักนิด
ในระหว่างที่กำลังสับสนงุนงงอยู่นั้น ทัศนียภาพเบื้องหน้าก็พลันบิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่น จางหยวนชิงอดไม่ได้ที่จะบ่นในใจอีกครั้ง: จริงด้วย เดี๋ยวก็ต้องเข้าสู่ฉากแล้ว ฉันจะมามัวคิดฟุ้งซ่านตรงนี้ให้มันได้อะไรขึ้นมา มีประโยชน์ตรงไหนกัน?
ทัศนียภาพบิดเบี้ยวจนกระทั่งกลับมาชัดเจน ใช้เวลาไม่ถึงสองวินาที
จางหยวนชิงกวาดสายตามองไปรอบด้าน สิ่งที่เห็นคือซากปรักหักพัง เขากำลังยืนอยู่ท่ามกลางซากเมืองโบราณแห่งหนึ่ง มองไปสุดสายตาล้วนเป็นบ้านเรือนที่พังทลาย สิ่งปลูกสร้างที่ผสมผสานระหว่างอิฐเขียวกับไม้ บางหลังขื่อคานหักโค่น บางหลังกำแพงพังทลาย ท่ามกลางเศษไม้ผุพังสีดำและก้อนอิฐหิน มีกอหญ้าป่าสีเขียวขจีงอกเงยขึ้นมาเป็นหย่อมๆ
"ที่นี่คือฉากของด่านที่สองงั้นเหรอ?"