เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 183: การดวลอันยอดเยี่ยม
มีศพหยินจริงๆ ด้วยสินะ ก็ใช่ล่ะ ยอดฝีมือระดับหัวกะทิของสำนักไท่อี หากไม่มีศพหยินสิถึงจะผิดปกติ... สายตาแรกที่จางหยวนชิงพินิจพิเคราะห์จึงไม่ใช่นักพรตเหมาซาน แต่เป็นร่างสูงใหญ่กำยำที่ยืนตระหง่านอยู่ด้านหลังของอีกฝ่าย
ในฐานะเทพท่องราตรี เพียงปรายตามองปราดเดียว เขาก็ดูออกทันทีว่านั่นคือศพหยิน
มันสวมเสื้อแขนยาวและกางเกงขายาวทรงหลวม ข้อมือทั้งสองข้างสวมห่วงเงินร้อยเรียงเป็นท่อนๆ สวมทับครอบคลุมท่อนแขนล่างทั้งสองข้างเอาไว้
ไม่รู้ว่าเป็นสายอาชีพอะไร... จางหยวนชิงเบนสายตาไปสำรวจเด็กหนุ่มต่อ ผิวขาวซีด รูปร่างผอมกะหร่อง ขาดความแข็งแกร่งกำยำ สวมชุดสีดำทั้งเสื้อและกางเกง ที่หน้าแข้งผูกสนับแข้งสานจากเถาวัลย์เอาไว้
เด็กหนุ่มผอมบางทอดสายตามองข้ามลานประลองมา บนใบหน้าประดับรอยยิ้มอย่างสุภาพมีมารยาท:
"หยวนสื่อเทียนจุน ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว!
"ทุกครั้งที่ได้ยินชื่อของนาย ฉันมักจะนึกถึงประโยคที่ว่า ‘ผู้อาวุโสซุนเลอะเลือนแล้ว!’ ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว มันเหมือนสัญชาตญาณไปแล้ว โดนล้างสมองไปหมดเลยจริงๆ"
เสียงหัวเราะครืนดังขึ้นจากอัฒจันทร์ผู้ชม
ผู้อาวุโสซุนหันขวับกลับไป กวาดสายตาเย็นชาไร้ความปรานีกดดันใส่บรรดาลูกศิษย์ที่นั่งอยู่ข้างหลัง