เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 180: ศพหยินอันทรงพลัง
เวลาบ่ายโมงครึ่ง แสงแดดแผดเผาร้อนระอุ ผิวถนนที่เต็มไปด้วยฝุ่นผงและเป็นหลุมเป็นบ่อสะท้อนไอความร้อนระอุออกมาจนอากาศบิดเบี้ยว
รถแท็กซี่ที่วิ่งฝ่าฝุ่นผงมาไกลจอดเทียบข้างทาง ไม่ไกลออกไปเป็นซุ้มประตูของโรงแรมไร้รอย
จางหยวนชิงสะพายเป้ สวมหมวกแก๊ปและหน้ากากอนามัย เปิดประตูแล้วก้าวลงจากรถ
"พ่อหนุ่ม จะกลับซงไห่ไหม ลุงรอได้นะ!"
คุณลุงคนขับโผล่หัวออกมา ตะโกนถามตามหลังเขาอย่างกระตือรือร้น
แม้ว่าเที่ยวนี้จะได้เงินอย่างเป็นกอบเป็นกำแล้ว แต่เขาก็ยังอยากจะได้เงินขากลับอีกสักรอบ
จางหยวนชิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันกลับไปเอ่ยว่า "ผมจะกลับตอนค่ำๆ ลุงจะรอไหมล่ะครับ"
"โชคดีนะพ่อหนุ่ม!" คนขับเหยียบคันเร่งมิด แล้วขับจากไปทันที
จางหยวนชิงดึงปีกหมวกลงต่ำ สาวเท้ายาวๆ ข้ามลานจอดรถหน้าโรงแรม แล้วผลักประตูกระจกของล็อบบี้เข้าไป