เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173: ล่อเสือเข้าถ้ำ
ฟู่ชิงหยางเฝ้ารอการตอบกลับอยู่ตลอดเวลา เสียงสัญญาณรอสายดังอยู่เพียงไม่กี่วินาที ทางฝั่งนั้นก็กดรับสายทันที
ประโยคแรกที่เขาเอ่ยถามขึ้นมาคือ:
"เป็นอย่างไรบ้าง อู๋เหินยอมตกลงลงมือช่วยไหม"
จางหยวนชิงเหลือบมองเสี่ยวหยวนที่หันหลังเดินเข้าลิฟต์ไป รอจนกระทั่งประตูลิฟต์ปิดสนิท จึงค่อยเอ่ยว่า:
"ผมบอกกับปรมาจารย์อู๋เหินว่า สาขาย่อยซงไห่ต้องการจัดการกับจตุรเทพเนตรมาร ในตอนแรกท่านไม่ยอมตกลงครับ ผมจึงบอกไปว่า เนตรมารรังแกคนเกินไปแล้ว ตามไปจนถึงมหาวิทยาลัยและเกือบจะฆ่าผมตาย
"คาดไม่ถึงเลยว่าปรมาจารย์อู๋เหินจะตอบตกลงในทันที ทำเอาผมค่อนข้างประหลาดใจเลยครับ"
ฟู่ชิงหยางประหลาดใจอยู่บ้าง นิ่งเงียบไปหนึ่งวินาที ก่อนจะเอ่ยอย่างทอดถอนใจ: "นึกไม่ถึงว่าอู๋เหินจะให้ความสำคัญกับนายถึงเพียงนี้"
หากเวลานี้อยู่ต่อหน้ากันตรงๆ ด้วยความเป็นสายตรวจระดับสูง ฟู่ชิงหยางย่อมมองออกได้ทันทีว่าหยวนสื่อเทียนจุนกำลังพูดจาโกหก
จางหยวนชิง: "ปรมาจารย์อู๋เหินมอบยันต์หยกให้ผมมาอันหนึ่งครับ เป็นสื่อกลางในการเชื่อมต่อกับท่าน"