เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 171: วิกฤตการณ์มาเยือน
ในคราวนี้ จางหยวนชิงเชื่อมั่นว่าตนเองจะสามารถหลบเลี่ยงการสแกนตรวจจับของจตุรเทพเนตรมารได้อย่างแน่นอน
ด้วยมีหน้ากากผู้เงียบงันคอยผนึกพลังไว้ ตัวเขาก็ไม่มีความแตกต่างอันใดกับคนธรรมดาทั่วไปเลย เมื่อประเมินจากความรู้สึกใจสั่นระรัวแล้ว เนตรมารน่าจะยังอยู่ไกลมาก... ในระยะที่ห่างไกลถึงเพียงนี้ และขอบเขตที่ดวงตาแนวตั้งกวาดมองก็กว้างขวางปานนั้น เขาไม่เชื่อหรอกว่าเนตรมารจะสามารถมองทะลุสภาวะจิตใจของทุกคนได้อย่างกระจ่างแจ้งดั่งไฟส่อง
เป็นที่รู้กันดีว่า ยิ่งเป็นทักษะที่มีขอบเขตกว้างขวางเท่าไร ก็ยิ่งควบคุมได้อย่างละเอียดประณีตยากขึ้นเท่านั้น
เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที ผ่านไปประมาณห้านาที ความรู้สึกถูกจับจ้องที่ทำให้ใจสั่นระรัวก็มลายหายไป
ไปแล้วหรือ ย้ายสายตาไปมองที่อื่นแล้วใช่ไหม
จางหยวนชิงยังคงไม่กล้าผ่อนคลายความระมัดระวัง เขายืนนิ่งอยู่ข้างหน้าต่าง จ้องเขม็งไปยังความมืดมิดอันเงียบงันของค่ำคืนอย่างไม่กะพริบตา
สิ่งที่เขากลัวที่สุดในตอนนี้มีอยู่สองประการ ประการแรกคือมีเสียงเคาะประตูดังขึ้นจากห้องนั่งเล่น จตุรเทพเนตรมารผู้คาดผ้าแถบรัดศีรษะแบบสปอร์ตมาเยือนถึงบ้าน ซึ่งเรื่องนี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่ามีวิญญาณแค้นที่มองไม่เห็นมาเคาะประตูเสียอีก
ส่วนอีกเรื่องหนึ่งก็คือ นอกหน้าต่างพลันปรากฏใบหน้าของจตุรเทพเนตรมารยื่นเข้ามา พลางส่งยิ้มหวานเอ่ยว่า: ในที่สุดก็หาเจ้าเจอเสียที หยวนสื่อเทียนจุน!
หากเป็นเช่นนั้น หัวใจคงหยุดเต้นไปในทันทีแน่