เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154: สายโทรเข้าจากแม่
"ไปอีกแล้ว..."
โค่วเป่ยเยว่ยักไหล่พลางเอ่ย "เจ้านี่ลึกลับพิกล ฉันเองก็ไม่ได้สนิทกับเขา คราวก่อนฉันนั่งกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปผักกาดดองอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อ จู่ๆ เขาก็โผล่มาหา ซ้ำยังบอกว่าจะพาฉันกลับไปบ่มเพาะที่ภาคเหนือ..."
จางหยวนชิงฟังอีกฝ่ายพล่ามไม่หยุด เล่าเหตุการณ์ตอนพบกับจตุรเทพเนตรมารอย่างละเอียดละออ จู่ๆ ก็ตระหนักได้ว่าเด็กหนุ่มที่ภายนอกดูเท่และเฉียบคมคนนี้ แท้จริงแล้วเป็นคนพูดมากช่างจ้อคนหนึ่ง
พอฟังจบ จางหยวนชิงก็ออกความเห็น "นายนี่ช่างมีความกล้าหาญจริงๆ"
โค่วเป่ยเยว่ได้ยินดังนั้นก็เชิดคางขึ้น แฝงความภาคภูมิใจไว้ภายใน "ฉันรู้ว่าเขาแข็งแกร่งมาก เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าจะเป็นปีศาจล่อลวงระดับผู้ศักดิ์สิทธิ์ แต่ความเชื่อของฉันคือ ผู้แข็งแกร่งอาจทำให้ฉันหวาดกลัวได้ แต่ไม่อาจทำให้ฉันยอมสยบจำนน"
จางหยวนชิงปรายตามองเขาแวบหนึ่ง "ฉันหมายถึงความกล้าหาญที่นายกล้ากินบะหมี่ผักกาดดองต่างหาก แนะนำให้นายไปซื้อยาทาเชื้อราดาคทานีนมากินเสริมด้วยนะ"
...... สีหน้าภาคภูมิใจของโค่วเป่ยเยว่พลันแข็งค้างอยู่บนใบหน้า
จางหยวนชิงเอ่ยถามต่อ "เมื่อกี้โดนหมอนั่นขัดจังหวะ มาคุยกันต่อเถอะ หลังจากที่นายกลายเป็นปีศาจล่อลวงแล้ว ก็น่าจะเคยสืบเรื่องคนที่ฆ่าพี่สาวนายมาบ้าง เล่าอย่างละเอียดมาที"
ความเคียดแค้นบนใบหน้าของโค่วเป่ยเยว่ผุดพรายขึ้นมาอีกครั้ง