เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132: เนื้อเรื่องลับของเมืองโบราณ
เขตใจกลางเมืองโบราณ
หลี่เสี่ยนจงหยุดลงตรงหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่แห่งหนึ่ง บานประตูใหญ่ของคฤหาสน์สีลอกร่อนด่างพร้อย เต็มไปด้วยรอยมอดแทะ ป้ายชื่อคฤหาสน์ทรุดโทรม มีหยากไย่เกาะกุม
ผ่านป้ายชื่อที่เปรอะเปื้อนฝุ่นหนาเตอะ สามารถมองเห็นตัวอักษรบนป้ายได้อย่างเลือนราง: คฤหาสน์สกุลจ้าว
หลี่เสี่ยนจงก้าวขึ้นบันได มาถึงหน้าประตูคฤหาสน์ ออกแรงผลักเบาๆ
"เอี๊ยด~"
ประตูใหญ่ที่ทรุดโทรมขาดการบูรณะมาเนิ่นนานส่งเสียงดังชวนให้แสบแก้วหู ค่อยๆ เปิดอ้าออก
ขบวนคนก้าวข้ามธรณีประตู เข้าสู่ลานบ้าน หลังจากเหลียวมองรอบๆ พบว่าสถานที่แห่งนี้รกร้างทรุดโทรมมานานแล้ว แปลงดอกไม้ที่ลานหน้าบ้านรกร้างว่างเปล่า มีวัชพืชขึ้นประปราย
ตรงทางเข้าห้องโถงด้านนอกที่มีชายคาแอ่นโค้ง ตั้งโอ่งน้ำใบใหญ่สูงครึ่งตัวคนไว้หนึ่งใบ ประโยชน์ของโอ่งน้ำประเภทนี้คือยามเกิดเพลิงไหม้ สามารถตักน้ำมาใช้ได้ทันท่วงที จัดเป็นอุปกรณ์มาตรฐานประจำบ้านของตระกูลใหญ่ คล้ายกับถังดับเพลิงในยุคปัจจุบัน
เมื่อทุกคนเดินผ่านลานหน้าบ้าน มาถึงห้องโถงด้านนอก กลิ่นเหม็นเน่าระลอกแล้วระลอกเล่าก็โชยออกมาจากโอ่งน้ำ ปะทะเข้าจมูกอย่างจัง