เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 130: กลไกเงื่อนไขของแม่ม่าย
ลานหลังร้านตีเหล็กมีเรือนหลังใหญ่สองหลัง เรือนหลังขวาเป็นเขตที่อยู่อาศัยของช่างตีเหล็ก อีกด้านเป็นโกดังเก็บเครื่องเหล็ก
ชายวัยกลางคนร่างผอมแห้งนำพวกหลี่เสี่ยนจงมายังโกดังที่เต็มไปด้วยเครื่องเหล็กก่อนเป็นอันดับแรก ผลักบานประตูโกดังที่ปิดผนึกมาเนิ่นนานออก กลิ่นสนิมเหล็กอับทึบสายหนึ่งพลันโชยเข้าปะทะใบหน้า
หลี่เสี่ยนจงก้าวข้ามธรณีประตู เข้าสู่ภายในโกดัง สายตาอันสุขุมกวาดมองไปทั่วโกดัง
เห็นเพียงภายในโกดังจัดวางเครื่องทรมานสารพัดรูปแบบ ในบรรดาสิ่งของเหล่านี้มีทั้งมีดโกน เข็มเหล็ก เครื่องหนีบนิ้ว เหล็กนาบไฟ ปลอกคอขื่อไม้ขังเดี่ยว เก้าอี้เสือ และอื่นๆ อีกมากมาย
หลี่เสี่ยนจงหรี่ตาลง สิ่งนี้ไม่เหมือนกับ "เครื่องทรมาน" ของผู้หญิงโรคจิตอย่างอิชิกาวะ มิเอะ ของในโกดังแห่งนี้ มีไว้เพื่อทรมานคน เป็นเครื่องทรมานของจริง
พวกมันส่วนใหญ่ฝุ่นจับเขรอะ สนิมขึ้นเกรอะกรัง ทว่ายังมีบางชิ้นที่ใหม่เอี่ยมอย่างยิ่ง คล้ายกับเพิ่งสร้างเสร็จได้ไม่นาน
"เป็นแค่ช่างตีเหล็ก ทำไมในโกดังถึงมีเครื่องทรมานเยอะขนาดนี้"