เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127: แมว
ชวนสยองขวัญจริงๆ เป็นความสยองขวัญที่ต่างจากองค์ประกอบภูตผีวิญญาณ
จางหยวนชิงมองซากแมวถลกหนังที่แขวนอยู่บนขื่อคาน พลางพึมพำในใจอย่างเงียบงัน
ไม่ว่าจะมีคนแอบลอบเข้ามา หรือมีบางสิ่งแอบเล็ดลอดออกไป ล้วนไม่ใช่เรื่องดีทั้งสิ้น... ทุกคนสบตากันเงียบๆ ในแววตาฉายประกายระแวดระวังและเคร่งขรึม
มีเพียง 'หลีหลีหยวนซ่างเฉ่า' ที่เปลี่ยนจากท่าทีเงียบขรึมเศร้าสร้อย ใบหน้าเปี่ยมด้วยเพลิงโทสะ กดเสียงต่ำพูดขึ้นว่า
"การทารุณกรรมสังหารสัตว์อย่างโหดเหี้ยมเช่นนี้ เป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้ ข้าจะทำให้นางต้องชดใช้ ทุกคน พวกเราลงมือฆ่าแม่เฒ่าหวังตรงๆ เลยเถอะ"
จางหยวนชิงเหลือบมองเขา แล้วกล่าวว่า
"อย่าใจร้อน บนตัวแม่เฒ่าหวังคนนี้มีเนื้อเรื่องอย่างชัดเจน พวกเราดูความเปลี่ยนแปลงอย่างสงบ รอให้เงื่อนไขภารกิจทำงานก็พอ หึ จากประสบการณ์ที่ฉันเคลียร์ดันเจี้ยนระดับ S มาสองครั้ง คิดให้มากทำให้น้อยคือเคล็ดวิชารอดชีวิต
"เพราะอัตราความผิดพลาดที่ดันเจี้ยนระดับ S ยอมรับได้นั้นต่ำมาก การกระทำเล็กๆ น้อยๆ เพียงอย่างเดียว ก็อาจทำให้พวกนายต้องสังเวยด้วยชีวิตได้เลย"
'โปรดเรียกฉันว่าราชินี' หันหน้าไปมองเด็กหนุ่มปีศาจพฤกษา ห่วงกลมสีเงินสองวงบนติ่งหูแกว่งไหวตามการเคลื่อนไหว พลางกล่าวว่า