เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120: ผู้เฒ่าซุน: ให้หยวนถิงมาพบข้า
"หยวนจื่อ หยวนจื่อ หลับหรือยัง น้าจะเข้าไปแล้วนะ น้าสาวคนสวยแสนน่ารักของหลานจะเข้าไปแล้วน้า..."
เจียงยวี่เอ๋อร์ไม่ได้เคาะประตู กดเสียงให้เบาลงพลางเอ่ยอย่างลับๆ ล่อๆ อยู่หน้าประตู
จางหยวนชิงสูดหายใจเข้าลึก กดอารมณ์ด้านลบเอาไว้ในใจ ลูบหน้าหนึ่งทีแล้วเอ่ยเสียงเบา
"เข้ามาสิครับ"
ลูกบิดประตูหมุนเปิด แง้มออกเป็นช่องแคบๆ คุณน้าเดินย่องอย่างลับๆ ล่อๆ มุดเข้ามา แล้วรีบปิดประตูอย่างรวดเร็ว
เจียงยวี่เอ๋อร์สวมชุดนอนกระโปรงสีขาวประดับลูกไม้ตรงคอเสื้อ ชายกระโปรงยาวถึงหัวเข่าเผยให้เห็นน่องเรียวขาวผ่องดุจหยก เท้าหยกเรียวเล็กสวมรองเท้าแตะสีชมพู ปลายนิ้วเท้ากลมมนประณีตทาสีเล็บสีแดงสดใส
"ทำตัวลับๆ ล่อๆ ไปได้" จางหยวนชิงเอ่ยอย่างเหนื่อยหน่ายใจ
เขาคิดในใจว่า ไม่รู้คนอื่นจะนึกว่าเธอแอบมาลักลอบพบชู้หรือเปล่า
สิ่งที่ควรค่าแก่การกล่าวถึงก็คือ หลังจากผ่านเหตุการณ์เมื่อช่วงกลางวัน แพทย์แผนกผู้ป่วยนอกที่เข้าเวรในวันนั้นต่างได้รับวันหยุดยาวหนึ่งสัปดาห์เต็ม