เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 111: เลือกไอเทม
สิบโมงเช้า จางหยวนชิงนั่งรถแท็กซี่มาถึงฟู่เจียวัน รูดคีย์การ์ดสีขาวและสีดำเปิดประตูกลตามลำดับ จากนั้นจึงเดินเข้าสู่คฤหาสน์ ท่ามกลางการค้อมคำนับทักทายของเหล่าบันนี่เกิร์ล เขาหยุดยืนอยู่หน้าประตูไม้บานคู่สีน้ำตาล
ฟู่ชิงหยางนี่ช่างสุขสบายเสียจริง มีบันนี่เกิร์ลมากมายคอยปรนนิบัติดูแลชีวิตความเป็นอยู่ รอให้ฉันกลายเป็นยอดคนผู้ยิ่งใหญ่ในหมู่ผู้เดินแดนวิญญาณเมื่อไหร่ ฉันก็จะจ้างบันนี่เกิร์ลมาสักฝูงหนึ่ง ให้คอยยกน้ำชงชา ซักผ้า บีบนวดหลังให้... จางหยวนชิงทอดถอนใจในอก พลางเคาะประตูห้องหนังสือ
ในจังหวะที่ข้อนิ้วเคาะลงบนประตูไม้นั้นเอง เขากลับรู้สึกว่าความคิดของตนเองเหมือนจะมีอะไรผิดปกติไป ทว่าชั่วขณะนั้นกลับนึกไม่ออกว่าผิดปกติที่ตรงไหน
"ก๊อกๆ~"
เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้ง จากนั้น เขาก็ผลักประตูบานคู่สีน้ำตาลเปิดออก
สาเหตุที่ไม่รอให้อีกฝ่ายตอบรับ เป็นเพราะห้องหนังสือของคุณชายฟู่กว้างใหญ่เกินไป อีกทั้งยังเก็บเสียงได้ดีเยี่ยม คนข้างในพูดอะไรข้างนอกย่อมไม่ได้ยิน
ต่อให้ฟู่ชิงหยางตะโกนจนคอแตก ก็ไม่มีใครได้ยินมารับใช้อยู่ดี
ภายในห้องหนังสือ ฟู่ชิงหยางนั่งตัวตรงสงบนิ่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือ สองมือประสานนิ้ววางไว้บนโต๊ะ บนโซฟาไม้สำหรับรับแขก หลิงจวินนั่งขัดสมาธิ กำลังต้มน้ำชงชาอย่างใจจดใจจ่อ
จางหยวนชิงก้าวเดินผ่านพรมสีแดงยาวเหยียด แล้วหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ