เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102: หุ่นทหาร
ไม่ถึงครึ่งนาที จางหยวนชิงก็วิ่งกระหืดกระหอบมาอย่างรวดเร็วและแผ่วเบา ก่อนจะหยุดลงตรงปากโพรงสะพาน
ฟู่ชิงหยางส่งสัญญาณสายตาคราหนึ่ง จางหยวนชิงจึงก้าวไปที่ปากโพรงสะพาน มองชะโงกเข้าไปด้านใน ท่ามกลางสายตาของเทพท่องราตรีที่มองทะลุความมืดมิด ชายหนุ่มสวมเสื้อฮู้ดสีดำคนหนึ่งกำลังนอนพิงผนังหมดสติอยู่
ระหว่างคิ้วมีรูทะลุขนาดเท่าหัวแม่มือ โลหิตสดๆ กำลังไหลรินส่งเสียง "ปุดๆ" ออกมาไม่ขาดสาย
จางหยวนชิงพินิจพิจารณาอย่างละเอียด คนผู้นี้โหนกคิ้วปูดโปน ดวงตาเรียวแคบ รูปหน้าแหลมตอบ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นทรชนคนชั่วช้าสามานย์
ตายง่ายดายถึงเพียงนี้ ดูท่าฟ้าดินอยุติธรรมคนนี้ก็คงเหมือนกับเหิงสิงอู๋จี้ ที่ล้วนเป็นหมอผีกู่ขั้นเหนือมนุษย์ทั้งคู่... จางหยวนชิงมีความมืดมิดพลุ่งพล่านในแววตา ทำการสื่อสารกับดวงวิญญาณที่ยังหลงเหลืออยู่ในร่างไร้วิญญาณ
จากนั้น เขาก็หยิบสากสยบมารส่งมอบให้แก่ฟู่ชิงหยาง
เมื่อเตรียมการเสร็จสรรพ จางหยวนชิงก็สูดหายใจเข้าลึก ดวงจิตวิญญาณพลันแปรสภาพเป็น "ควันสีเขียว" ลอยเข้าสู่ปากของเขา
ความทรงจำที่มิใช่ของตนเองหลั่งไหลทะลักเข้ามา ทะเลความรู้สำนึกพลันขยายตัวออกประดุจลูกโป่งที่ถูกอัดก๊าซ