เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77: จุดจบ
เมื่อฟังเสียงแตรซอน่าอันโหยหวน และเห็นหยวนสื่อเทียนจุนเอาผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวมาคลุมไว้บนศีรษะตนเอง บรรดาผู้เดินแดนวิญญาณในที่นั้นต่างผุดความรู้สึกประหลาดพิลึกพิลั่นจนยากจะพรรณนาขึ้นมาในหัวใจ
ด้านหนึ่งคือแยกแยะไม่ออกว่าหัวใจหลักของไพ่ตายของเขาคือผ้าคลุมหน้าสีแดง หรือไอ้สิ่งที่กำลังเปิดเพลงอยู่ในกระเป๋าคาดเอวกันแน่
อีกด้านหนึ่งคือ เด็กผู้ชาย ผ้าคลุมหน้าสีแดง เพลงมงคลสมรส... นี่มันจะพิลึกกึกกือและหลอนเกินไปแล้ว
ลำโพงพังนี่จริงๆ เลย เปิดเพลงไม่ดูตาม้าตาเรืออีกแล้ว แย่งซีนฉันไปหมด... จางหยวนชิงที่สวมผ้าคลุมหน้าสีแดงแอบพึมพำบ่นอุบในใจ
“อยากสัมผัสความรู้สึกของการเป็นเจ้าบ่าวดูหน่อยงั้นเหรอ?” รูม่านตาสีอำพันทรงเรียวรีของฮวาเหิงอู๋จี้สะท้อนสีแดงชาดอันแสนเย้ายวนปนหลอนนั้นออกมา เอ่ยเย้ยหยันด้วยสีหน้าแปลกประหลาด:
“ที่แท้แกก็อยากมาเป็นเจ้าสาวของฉันนี่เอง แต่นี่ไม่ได้หรอกนะเว้ย ข้าไม่ได้พิศวาสผู้ชาย”
จางหยวนชิงไม่สนใจเขา รวมสมาธิ สัมผัสถึงสิ่งรอบข้างเงียบๆ เฝ้ารอการปรากฏตัวของเจ้าสาวผี
เมื่อเห็นว่าคำเยาะเย้ยไม่ได้รับการตอบรับ แววตาของฮวาเหิงอู๋จี้ก็ไหววูบ จู่ๆ ก็เหยียบแผ่นกระเบื้องปูพื้นแตกละเอียด พุ่งจู่โจมเข้ามาอย่างไม่พูดพร่ำทำเพลง ไร้ซึ่งคุณธรรม