เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 58: เจ้าสาว
ต่อมา พวกเขาพบฮั่วโหมวอยู่ข้างโรงงิ้วทางทิศตะวันตกของลานเรือนชั้นใน
โรงงิ้วถูกทิ้งร้างมานานหลายปี ม่านห้อยระย้า ขาดรุ่งริ่ง ทั้งบนเวทีและใต้เวทีล้วนเต็มไปด้วยฝุ่นหนาเตอะ
เขานั่งเหม่ออยู่บนม้านั่ง สายตามองไปยังโรงงิ้วอย่างเลื่อนลอย คล้ายกับว่าบนเวทีงิ้วที่ไร้เงาผู้คนนั้น กำลังขับขานการแสดงงิ้วฉากใหญ่อยู่ก็มิปาน
สีหน้าของจางหยวนชิงขรึมลง ในสายตาของเขา ร่างของฮั่วโหมวมีไอหยินเกาะกุมหนาแน่น ดวงวิญญาณจวนเจียนจะหลุดลอย ร่อแร่ใกล้ตายเต็มทีแล้ว
เขารีบสาวเท้าเข้าไป ยื่นมือทาบลงบนไหล่ของฮั่วโหมว ประกายสีดำในดวงตาพลุ่งพล่าน ดูดซับไอหยินเข้าสู่ฝ่ามืออย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย แล้วกลืนกินย่อยสลายไป
ฮั่วโหมวสั่นสะท้านขึ้นมาวูบหนึ่ง ดวงตาที่กลวงโบ๋พลันฟื้นคืนประกายความมีชีวิตชีวา อ้าปากตะโกนโหวกเหวกตามสัญชาตญาณ
“หนาวชะมัด หนาวเหลือเกิน...”
ผู้ใช้เพลิงผู้นี้สั่นระริกไปพลาง กวาดสายตามองไปรอบๆ ไปพลาง พลันเห็นจางหยวนชิงที่อยู่ข้างกายและเซี่ยหลิงซีที่อยู่ไม่ไกล ก็ร้องลั่นว่า
“เชี่ยเอ๊ย พวกนายหายไปไหนกันหมด พอออกจากโถงใหญ่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาหัว...”