เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38: สืบสวน
หลี่ตงเจ๋อนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานอันหรูหรา ในมือกำลังถือมีดโกนอันคมกริบเล่มหนึ่ง เล็มตกแต่งหนวดเรียวงามทั้งสองข้าง
"ผมไม่ชอบเล็มหนวดเลยครับ เพราะมันยุ่งยากมาก แต่เพื่อความสง่างาม นี่คือราคาที่จำเป็นต้องจ่าย" หลี่ตงเจ๋อยิ้ม พลางกวาดสายตาพินิจเขาแล้วเอ่ยว่า:
"ดูท่าทางนายจะผ่านการคัดกรองตรวจสอบของสำนักไท่อีแล้วสินะ"
นายหมู่รู้จุดประสงค์ที่สำนักไท่อีมาตามหาฉันจริงๆ ด้วย ซ้ำยังไม่ยอมบอกใบ้ฉันล่วงหน้าอีก คุณทำแบบนี้ระวังจะเสียผมไปนะครับเนี่ย... จางหยวนชิงเอ่ยขึ้นลอยๆ ว่า:
"นายหมู่ก็รู้จักจอมมารด้วยเหรอครับ"
"ไม่ว่าจะเป็นองค์กรของทางการ องค์กรฝ่ายอธรรม องค์กรภาคประชาชน ตลอดจนพวกจอมยุทธ์พเนจรอิสระ ผู้เดินแดนวิญญาณระดับสูงที่ต้องตายใต้เงื้อมมือของจอมมารมีมากกว่าสองมือจะนับไหว ชื่อเสียงความโหดเหี้ยมเลื่องลือระบือไกลขนาดนั้น ย่อมเป็นธรรมดาที่ผมจะรู้" หลี่ตงเจ๋อเอ่ยไปพลางจดจ่ออยู่กับการเล็มหนวดไปพลาง:
"ทว่าตัวตนยิ่งใหญ่ระดับนั้นอยู่ห่างไกลจากพวกเรามากเกินไป ช้างสารอาจจะเผลอเหยียบมดตายได้ ทว่าย่อมไม่มีวันจงใจก้มลงไปกระทืบมดหรอก"
จอมมารไม่ใช่คนดีอะไรเลยนี่หว่า เฮียปิงไปข้องแวะกับตัวพรรค์นี้ได้ยังไงกัน? จางหยวนชิงถือโอกาสนี้เอ่ยขึ้นว่า: