เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28: พี่สาวลูกพี่ลูกน้อง
ร้านกาแฟ ใต้กันสาดบังแดด
จางหยวนชิงถือแก้วกาแฟร้อนกรุ่นไว้ในมือ สายตาเหม่อลอยทอดมองไปยังริมถนน แสงไฟจากโคมไฟถนน ไฟหน้ารถ และแสงไฟจากร้านรวง ถักทอร้อยเรียงเป็นทัศนียภาพยามราตรีอันวิจิตรงดงามตระการตา
เนิ่นนานทีเดียว เขาจึงกระดกกาแฟเข้าปากอึกใหญ่ แล้วผ่อนลมหายใจระบายไอลมขุ่นมัวในอกออกมาดั่งทอดถอนใจ ราวกับได้ขับพ่นมลพิษทางจิตวิญญาณทั้งหมดออกมาจนสิ้น
'การกลืนกินร่างวิญญาณเพื่อเพิ่มพูนความแข็งแกร่ง ดูเหมือนจะเป็นเส้นทางมารนอกรีตชัดๆ'
ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเหล่าเทพท่องราตรีแห่งสำนักไท่อีถึงไม่ยินดีที่จะกลืนกินร่างวิญญาณ
หากเปรียบโลกใบนี้ดั่งทะเลทุกข์ ปุถุชนก็คือเรือลำน้อยที่ลอยคอจมดิ่งและผุดพรายอยู่ในคลื่นลม ทุกข์ระทมรุมเร้า ทุกคนต่างมีเคราะห์กรรมและความเจ็บปวดรวดร้าวเป็นของตนเอง
ความทุกข์ยากลำเค็ญเหล่านี้จะถูกถ่ายทอดส่งต่อมายังเทพท่องราตรีพร้อมกับร่างวิญญาณ แม้จะเป็นเพียงเสี้ยวส่วนเล็กๆ ทว่าเมื่อปริมาณสะสมจนถึงระดับหนึ่ง มลพิษทางจิตใจที่เกิดขึ้นย่อมชวนให้ขนพองสยองเกล้าอย่างยิ่ง
หากเป็นเช่นนี้ไปนานวันเข้า อาการโรคจิตเภทแยกขั้วยังนับว่าเบาไปด้วยซ้ำ