เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19: สนทนาทางโทรศัพท์
"บัดซบเอ๊ย ทำเอาบิดาตกใจแทบตาย..."
จางหยวนชิงทิ้งตัวนั่งลงข้างเตียง หัวใจเต้นรัวเป็นระลอกด้วยความตระหนก
เขาสงสัยว่าหากตนหวนคืนช้าไปเพียงวินาทีเดียว สิ่งที่กลับมาอาจเหลือเพียงเศษซากร่างไร้ชีวิต
ครั้นพยายามสงบสติอารมณ์ลงได้ยากเย็น พอเหลือบไปเห็นรองเท้าเต้นรำสีแดงบนเท้า ก็แทบหัวใจวายตายไปอีกรอบ
"ปลด ปลดออก..."
รองเท้าเต้นรำสีแดงแปรเปลี่ยนเป็นแสงสีแดงแล้วสลายหายไป
เฮ้อ เกือบต้องกระทืบเท้าแล้วไหมล่ะ! จางหยวนชิงผ่อนคลายลงอย่างแท้จริง เขาลุกขึ้นเดินไปริมหน้าต่าง จ้องมองตึกสูงระฟ้าภายนอก จ้องมองใบไม้เขียวขจีที่สะท้อนแสงหลากสีสันสดใส เงี่ยหูฟังเสียงพูดคุยของเหล่าคุณลุงคุณป้าในละแวกหมู่บ้านจัดสรร รวมถึงเสียงเครื่องยนต์แผ่วเบาของยานพาหนะที่สัญจรไปมาในระยะไกล
เป็นช่วงเวลาอาหารพอดี พนักงานส่งอาหารในเครื่องแบบสีน้ำเงินกำลังขี่สกูตเตอร์ไฟฟ้าแล่นฉิวผ่านไปในหมู่บ้าน
จากหน้าต่างของอาคารพักอาศัยหลังข้างๆ มีเสียงผักปะทะน้ำมันร้อนดังซู่ซ่า และเสียงตะหลิวเคาะกระทะผัดอาหารดังก๊องแก๊ง