เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17: ต้นตอแห่งความวิปริต
เดาถูกเผง... จางหยวนชิงรู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย
แท้จริงแล้ว หลังจากสำรวจศาลเจ้าเทพภูเขาจนทั่วและจัดการกับผีดิบเจียงซือลงได้ ทางเข้าโพรงถ้ำย่อมต้องเปิดออก ทว่ารุ่นพี่ทีมก่อสร้างกลับหยิบเอาวัชระปราบมารไปก่อนหน้านั้น
หากมองไม่ทะลุถึงรายละเอียดข้อนี้และไม่นำวัชระปราบมารมาคืน เกรงว่าเขาคงจะต้องติดแหง็กอยู่ที่ขั้นตอนนี้ไปตลอดกาล
จางหยวนชิงเฝ้ารอคอยอย่างอดทน แอบเกร็งเส้นประสาทและรวบรวมสมาธิ ไม่กล้าประมาทเลินเล่อแม้แต่น้อย เพราะใต้โพรงถ้ำแห่งนี้ มีความเป็นไปได้สูงมากว่าจะดำรงอยู่ซึ่งต้นตอที่ทำให้ศาลเจ้าเทพภูเขาต้องล่มสลายลง
ผ่านไปครู่ใหญ่ ครั้นเห็นว่าปากถ้ำที่พังทลายลงมาไม่มีความผิดปกติใดๆ เกิดขึ้น เขาจึงอัญเชิญรองเท้าเต้นรำสีแดงออกมาอีกครั้ง เปิดใช้งานรูปแบบที่สอง ให้มันเข้ามาแทนที่รองเท้าวิ่งแล้วห่อหุ้มเท้าทั้งสองข้างของเขาไว้
จากนั้นก็เดินตรงไปยังปากโพรงถ้ำอันมืดมิดลึกล้ำ แล้วกระโดดลงไปเบาๆ
แปะ... ฝ่าเท้าของเขาสัมผัสถูกพื้นดินอย่างรวดเร็ว รองเท้าเต้นรำสีแดงช่วยขจัดแรงกระแทกจากการทิ้งตัวดิ่งลงมาให้จนหมดสิ้น