เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15: รองเท้าเต้นรำสีแดง
“ตึง...”
มีเสียงคล้ายกับเคาะประตูดังขึ้นอีกระลอกหนึ่ง
ห้องข้างๆ มีบางอย่างอยู่ข้างใน!
จางหยวนชิงรีบเปลี่ยนจากมีดทำครัวขึ้นสนิมเขรอะมาเป็นมีดสั้นขึ้นสนิมเขรอะ และเปลี่ยนจากท่อนไม้มาเป็นทวนยาวเล่มหนึ่งทันที
เขาถืออาวุธไว้ในมือ สาวเท้าเบากริบวิ่งออกจากห้อง แสงจันทร์ขาวนวลดั่งเกล็ดน้ำค้าง สี่ทิศรอบข้างเงียบสงัด
จางหยวนชิงก้มตัวค้อมเอว ค่อยๆ ย่องแอบเข้าไปประชิดริมหน้าต่าง
กระดาษที่ใช้แปะหน้าต่างผุพังไปนานแล้ว เขาย่อตัวลงนั่งใต้หน้าต่าง ค่อยๆ ชะเง้อศีรษะขึ้นมาอย่างระมัดระวัง แล้วแอบมองผ่านรูโหว่ของหน้าต่างขัดแตะเข้าไปข้างใน
แสงจันทร์อันเย็นเยียบดั่งเกล็ดน้ำค้าง ถูกรูโหว่บนหลังคาบีบอัดจนกลายเป็นลำแสงส่องลงมาเป็นสายๆ มอบความสว่างให้แก่ห้องอันคับแคบแห่งนี้
ครั้นเห็นภาพเหตุการณ์ภายในห้อง หัวใจของจางหยวนชิงพลันกระตุกวูบลงไปทันที