เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1: ของขวัญ
เมืองซงไห่
เวลาเจ็ดโมงครึ่งในยามเช้า ภายในห้องที่สลัวราง บนเตียงหลังใหญ่นุ่มสบาย จางหยวนชิงสะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน เขากุมศีรษะไว้แน่น งอร่างคู้ลงราวกับกุ้ง
อาการปวดหัวรุนแรงราวกับกะโหลกจะปริแตก ในหัวคล้ายถูกฝังไว้ด้วยเข็มเหล็ก ปวดจนหนังศีรษะกระตุกเกร็ง ถึงขั้นเกิดภาพหลอนและเสียงแว่ว ภาพอันสับสนวุ่นวายแล่นวาบผ่านเข้ามาในห้วงความคิด ข้างหูเต็มไปด้วยเสียงอื้ออึงไร้สาระที่รบกวนไม่หยุดหย่อน
จางหยวนชิงรู้ดีว่าโรคเก่ากำเริบอีกแล้ว
เขาตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากเตียงอย่างโซเซ ดึงลิ้นชักโต๊ะข้างหัวเตียงออก มือที่สั่นระริกลูบคลำไปคว้าขวดกระปุกยาได้อย่างทุลักทุเล บิดฝาออกอย่างร้อนรน เทเม็ดยาสีฟ้าเล็กๆ ออกมาห้าหกเม็ด แล้วกลืนลงคอไปทั้งอย่างนั้น
จากนั้นเขาก็ทิ้งตัวลงบนเตียงอีกครั้ง หอบหายใจหนักหน่วง กัดฟันอดทนต่อความเจ็บปวดแสนสาหัส
สิบกว่าวินาทีผ่านไป อาการปวดหัวที่รุนแรงดั่งฉีกกระชากวิญญาณก็เริ่มทุเลาลง และค่อยๆ สงบลงในที่สุด
“เฮ้อ...” จางหยวนชิงผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก เหงื่อเย็นผุดท่วมเต็มหน้าผาก
สมัยเรียนมัธยมปลายเขาเคยป่วยเป็นโรคประหลาด อาการคือสมองจะระลึกถึงความทรงจำทั้งหมดในอดีตขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ ซึ่งรวมไปถึงข้อมูลขยะที่เคยหลงลืมไปแล้ว ทั้งยังรวบรวมข้อมูลจากโลกภายนอกเข้ามาวิเคราะห์อย่างไม่อาจยับยั้ง การควบคุมร่างกายของสมองพุ่งสูงถึงระดับที่น่าเหลือเชื่อ