กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 407 ความเหี้ยมโหดของจักรพรรดิ
จักรพรรดิตรัสพึมพำราวกับกำลังรำพึงกับตนเอง หรืออาจเป็นการเย้ยหยันตนเอง “ใช่แล้ว! นั่นไม่เพียงเป็นหน้าตาของราชสำนักต้าหมิงเท่านั้น แต่หากจะกล่าวให้ชัดเจนยิ่งกว่า มันคือหน้าตาของข้า! ทว่ากลุ่มคนที่มีความคิดคิดคดเหล่านั้นกลับต้องการให้ข้าเหยียบหน้าตาของราชสำนักและหน้าตาของข้าไว้ใต้ฝ่าเท้า!”
(แปลรวมอยู่ใน Segment ก่อนหน้าตามกฎ 1:1)
ตั้งแต่เจิ้นขึ้นครองราชย์มากว่าสิบปี เจิ้นถูกพวกเขากดขี่มาโดยตลอด ไม่เคยมีวันใดที่ได้กุมอำนาจที่แท้จริงไว้เลย! เจิ้นในฐานะกษัตริย์แห่งแผ่นดิน ทำได้เพียงใช้ชีวิตแบบซ่อนคมบ่มกำลัง เจ้าว่าเจิ้นจะทนได้อย่างไร?”
ข้าในฐานะเจ้าแผ่นดินกลับต้องใช้ชีวิตอย่างซ่อนคมบ่มกำลัง เจ้าบอกข้าทีว่าข้าจะทนได้อย่างไร?”
แม้จักรพรรดิจะตรัสด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่เจิ้งเซวียนกลับสัมผัสได้ถึงอารมณ์คลุ้มคลั่งที่ถูกกดทับไว้ภายใต้น้ำเสียงนั้น!
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังฟังออกว่าจักรพรรดิไม่อาจรอช้าได้อีกต่อไปแล้ว!