เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 388 บรรพาจารย์และทวด?
ตูกูฉิวป้ายได้ยินเจิ้งเซวียนกล่าวคำดี ๆ แทนหยางกั้ว ก็ไม่ได้กล่าวสิ่งใดมาก เพียงนั่งดื่มสุราอยู่ที่นั่น ราวกับว่ากำลังสัมผัสถึงรสชาติที่คุ้นเคยในสุรานั้น!
ยอดฝีมือระดับเซียนบรรลุพิภพแม้ตบะจะล้ำลึก ทว่าท้ายที่สุดก็ยังเป็นเพียงปุถุชน ไม่สามารถตัดขาดจากอารมณ์ความรู้สึกเยี่ยงมนุษย์ได้! ต่อให้จิตแห่งการแสวงหาเต๋าของพวกเขาจะมั่นคงเพียงใด แต่สุดท้ายก็มิใช่เหล่าเซียนมารที่ถือกำเนิดจากฟ้าดินในโลกระดับสูงที่เกิดมาเพื่อแสวงหาเต๋าเพียงอย่างเดียว และตัดขาดจากอารมณ์ความรู้สึกที่สิ่งมีชีวิตทั่วไปพึงมี!
เจิ้งเซวียนเห็นบรรยากาศเงียบงันลงชั่วขณะ จึงรีบทำหน้าหนาเดินเข้าไปข้างกายจางซานเฟิง แล้วกล่าวอย่างเอาใจว่า “ท่านเซียนเฒ่า! ผู้อาวุโสทุกท่านที่นั่งอยู่ที่นี่ ผู้น้อยยังไม่รู้จักใครเลย รบกวนท่านเซียนเฒ่าช่วยเล่าให้ข้าฟังที จะได้ให้ผู้น้อยได้เปิดหูเปิดตาบ้าง!”