0344

⬢⬢⬢

ตอนที่ 344 ตำหนักปฐพีวิญญาณ

ผู้คนพักผ่อนอยู่บนเนินเขาสูงอยู่ครู่หนึ่ง รอจนล่วงพ้นช่วงเที่ยงวันไปแล้ว แสงตะวันเบาบางลงเล็กน้อย ถึงได้เริ่มออกเดินทางกันต่อ!

อันที่จริงด้วยตบะของทุกคนนั้น มาถึงขั้นที่ไม่หวั่นเกรงต่อความหนาวร้อนนานแล้ว! เพียงแต่การมุดป่าฝ่าเขามาเป็นเวลานาน ทำให้สายตาอ่อนล้าไปเท่านั้น!

ทุกคนเดินต่อไปอีกระยะ ในที่สุดก็ทะลุป่าเขารกชัฏช่วงนี้มา จนมาถึงพื้นที่ราบโล่งกว้างแห่งหนึ่ง ตรงจุดที่สูงขึ้นไปเล็กน้อย วิหารเทพเจ้าที่ทรุดโทรมแห่งหนึ่งปรากฏแก่สายตาทุกคน ทว่าเนื่องจากไม่มีผู้ใดมาเซ่นไหว้เป็นเวลานาน รอบวิหารจึงเต็มไปด้วยหญ้ารกรุงรัง ดูระเกะระกะไม่น่ามอง!