เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 304 บรรยายธรรม
ในขณะที่เจิ้งเสวียนและซีเหมินชุยเสวี่ยกำลังสนทนาแลกเปลี่ยนมุมมองด้านวิถียุทธ์กันอยู่นั้น ผู้อื่นในห้องพักก็ทยอยได้สติฟื้นคืนมา ไม่เพียงแค่ลู่เสี่ยวเฟิ่งและพวกพ้องเท่านั้น แม้แต่เฉียวเฟิงที่ไม่ได้ดื่มจนเมามายเมื่อคืนก็ลุกจากที่นอน แล้วเดินตรงมายังลานเรือนเล็ก!
ทว่าเมื่อเทียบกับเฉียวเฟิงและฮวาหมั่นโหลวที่ดูสดชื่นแจ่มใส สีหน้าของลู่เสี่ยวเฟิ่งและต้วนยวี่กลับดูประหลาด ใบหน้าของทั้งสองเต็มไปด้วยความกระดากอายที่ไม่อยากสู้หน้าใคร อีกทั้งยังมีความรู้สึกขุ่นเคืองใจต่อพฤติกรรมอันน่าเหลือเชื่อเมื่อคืนนี้!
เจิ้งเสวียนมองสีหน้าของลู่เสี่ยวเฟิ่งและต้วนยวี่ก็เข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น จึงเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงหยอกเย้าว่า “ลู่ตัวก่อเภทภัยสมกับเป็นตัวก่อเภทภัยใหญ่จริงๆ ต่อจากนี้ไปพี่รองของข้าคงไม่ใสสะอาดเสียแล้ว!”