เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 263 อู๋ฉิงลงมือ
จ้าวหมิ่นเห็นสีหน้าของเจิ้งเซวียนที่มองนางราวกับคนโง่เง่า อีกทั้งสีหน้าตกใจของเขา ย่อมทำให้ในใจนางนึกประหลาดใจขึ้นมา “หรือว่าสำนักเซียวเหยาที่ไม่มีชื่อเสียงเรียงนามแห่งนี้ จะมีความพิเศษอันใดซ่อนอยู่? ถึงขนาดทำให้ท่านราชครูต้องกล่าวเตือนด้วยตนเองเชียวหรือ?”
จ้าวหมิ่นย่อมทราบดีว่าราชครูที่เจิ้งเซวียนกล่าวถึง ย่อมหมายถึงยอดฝีมือระดับเซียนปฐพีแห่งต้าหยวน—ปาซือปา! การที่บุคคลระดับเซียนปฐพีให้ความใส่ใจ ย่อมไม่มีทางเป็นขุมกำลังทั่วไปเป็นแน่ หากจะกล่าวให้ฟังดูไม่รื่นหูนัก แม้แต่พรรคกระยาจกและสำนักช้วนจินก็ยังไม่มีบารมีสูงส่งถึงเพียงนั้น!
แม้ในใจจะคิดเช่นนั้น แต่ปากกลับกล่าวด้วยน้ำเสียงหยั่งเชิงว่า “หรือว่าการได้เป็นอาจารย์ของท่านหญิงแห่งมองโกลหยวน จะเทียบไม่ได้กับการเป็นลูกน้องของคุณชายผู้เปี่ยมปัญญาเช่นท่าน?”