เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 248 ซีเหมินบาดเจ็บสาหัส
พวกเขาดื่มกินกันต่ออีกเกือบครึ่งชั่วยาม ระหว่างนั้นลู่เสี่ยวเฟิ่งเคยแยกตัวออกไปเที่ยวหนึ่ง เพื่อจับสัตว์ป่ากลับมาเป็นมื้อเที่ยงให้แก่คนกลุ่มนี้
ตงฟางไป๋มองดูอู๋ฉิงที่ยังคงเข้าฌานภาวนาอยู่ พลางเอ่ยด้วยความกังวลว่า “ไม่รู้ว่าน้องหญิงหยาอวี๋สัมผัสถึงสิ่งใดกันแน่? เหตุใดถึงยังไม่ฟื้นคืนสติ”
เนื่องจากอู๋ฉิงฝึกยุทธ์ได้ไม่นาน การหยั่งรู้ในมรรคายุทธ์จึงไม่ลึกซึ้งนัก ตามปกติแล้วควรจะฟื้นคืนสติตั้งนานแล้ว แต่ทว่าสถานการณ์จริงคืออู๋ฉิงยังคงอยู่ในการหยั่งรู้ และนี่ก็คือสาเหตุที่ตงฟางไป๋เอ่ยถามเช่นนี้!
แต่สถานการณ์จริงกลับกลายเป็นว่าอู๋ฉิงยังคงจมอยู่ในภวังค์ นี่จึงเป็นเหตุผลที่ตงฟางไป๋ต้องเอ่ยถามเช่นนี้
เจิ้งเซวียนกลับมีสีหน้าเรียบเฉย กล่าวว่า “หยาอวี๋จำเป็นต้องทำความเข้าใจวิชากระบี่ของตนเอง ระยะเวลาที่ใช้จึงย่อมต้องยาวนานกว่าปกติ!”
แต่ก็น่าจะใกล้เสร็จสิ้นแล้ว เพียงไม่รู้ว่าหยาอวี๋จะสามารถบรรลุวิชากระบี่ของตนในคราเดียวได้หรือไม่?”