เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 207 จูอู๋ซื่อลงมือ
หลังจากที่ทั้งสองแลกเปลี่ยนกระบวนท่ากันได้ไม่กี่รอบ ตงฟางไป๋ก็เป็นฝ่ายกดดันยางิว ทาจิมะโนะคามิอยู่หมัด ชุดรัดรูปสีดำที่เขาสวมใส่อยู่บัดนี้แทบไม่ต่างจากตะแกรงร่อนแป้ง เต็มไปด้วยรูเข็มพรุนและมีเลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาอย่างเห็นได้ชัด
ยางิว ทาจิมะโนะคามิรู้ดีว่าตนไม่ใช่คู่มือของตงฟางไป๋ จึงรีบใช้สองมือจับดาบมั่น ยืมพลังแห่งฟ้าดินมาใช้พร้อมกับแสดงวิชาเอกลักษณ์เฉพาะของตนออกมา
“หิมะโปรยทั่วหล้า!” ยางิว ทาจิมะโนะคามิพึมพำกับตนเองอย่างเงียบงัน
เห็นได้ชัดว่าปราณดาบพุ่งพล่านไปทั่วร่างของยางิว ทาจิมะโนะคามิ ปราณดาบจำนวนนับไม่ถ้วนก่อตัวเป็นเขตแดนอันเป็นเอกลักษณ์ ราวกับเกล็ดหิมะที่ร่วงหล่นจากท้องฟ้า ทั้งหนาแน่นและไร้ระเบียบ ทว่าไม่มีความงดงามดังเช่นเกล็ดหิมะจริง มีเพียงความเย็นเยียบและกลิ่นอายแห่งความดับสูญที่พร้อมสังหารทุกสรรพสิ่ง