เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 154 จุดประสงค์ของเริ่นอิ๋งอิ๋ง
เจิ้งเซวียนและกลุ่มคนของเขามองดูอีกกลุ่มหนึ่งทำความเคารพกันและกันด้วยความรู้สึกปนเป แม้ทั้งสองกลุ่มจะห่างกันเพียงไม่กี่ก้าว แต่กลับให้ความรู้สึกราวกับอยู่คนละโลก
หลังจากหลิงหูชงและผู้คนเหล่านั้นทำความเคารพกันเสร็จสิ้น ชาวยุทธภพคนหนึ่งซึ่งดูอาวุโสกว่าเล็กน้อยก็กล่าวกับหลิงหูชงว่า “คุณชายหลิงหู! เชิญท่านไปพักผ่อนในเพิงหญ้าข้างหน้านั่นสักครู่เถิด!” ขณะที่กล่าวเขาก็ชี้มือไปยังเพิงหญ้าที่อยู่เบื้องหน้าทุกคน
หลิงหูชงได้ยินคำร้องขอของทุกคนก็ปฏิเสธได้ยาก แต่ด้วยความที่มีเยวี่ยปู้ฉวิน เจิ้งเซวียน และคนอื่นๆ อยู่ด้วย จะให้เขาเข้าไปคนเดียวก็ดูไม่เหมาะ เขาจึงกล่าวกับเยวี่ยปู้ฉวินและเจิ้งเซวียนว่า “ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์หญิง! คุณชายจื่ออี้! พวกเราเข้าไปพักผ่อนกันสักครู่เถิด!”
สีหน้าของเยวี่ยปู้ฉวินมืดครึ้มลง นึกอยากปฏิเสธแต่ก็ไม่อยากล่วงเกินคนฝ่ายมารที่ไร้กฎเกณฑ์เหล่านี้ เขาจึงเดินเข้าไปด้วยใบหน้าเรียบเฉย